Bulaşık Yıkamak

Yemek yapmayı seviyorum ama bulaşık yıkamayı sevmiyorum. Fakat ne yazık ki bu iki eylem birbirinden ayrı şekilde düşünülemez. Zira her eylemin bir bedeli vardır. 

Yaklaşık 1.5 senedir kendi yemeğimi kendim yapıyorum, mutfağa yeni alıştım diyebilirim. Hala birçok kişi için basit gelebilecek şeyler için internetten yardım alıyorum. Kendimi tat konusunda ve tarif genişliği konusunda da geliştirdim ancak bir türlü yemek yapmayı bulaşık yıkamakla bileşik bir aktivite olarak görmeyi beceremiyorum. Galiba sorun da burada.

Gülün güzelliği biraz dikeninde fakat benim aklım bir türlü bulaşığı da yemek yapmanın bir parçası saymıyor çünkü yemek yapmak başlı başına bir diken, mükafatı lezzetli ve doyurucu yemekler olsa da. 

Sıkıntının bir diğer boyutu da bulaşıkların birikmesi mevzusu. Gece bir şeyler atıştırmak istedin sabaha bulaşık bıraktın, sabah hızlıca bir kahvaltı yapıp sonra toplamak üzere sofrayı kaldırmadın, eve bir geliyorsun tezgahta bir sürü bulaşık var. Yemek yapmaya başlamak için bile önce bulaşıkları yıkaman gerekiyor. Bazen de eski bulaşıkları yok sayıp üstüne fazladan bulaşık da oluşturabiliyorsun. Sonra o bulaşıklar o kadar çok birikiyor ki o kadar yemek yaptıktan sonra yemeğin verdiği doygunlukla birlikte insanın uğraşası gelmiyor. 

İnsan tek başına yaşayınca bulaşık makinesi, çamaşır makinesi gibi icatların ne kadar önemli olduğunu anlıyor. Geçmişte kesin bu aletler icat edilmeden önce her insan en az bir kere bu aletler keşke icat edilse diye düşünmüştür, çünkü bu aletlerin insan hayatına etkisi gerçekten çok büyük.

Bu icatlar, bulaşıklar bana en değerli şeyin zaman olduğunu hissettiriyor. Yakın zamanda bir televizyon satın aldım. Aslında hayatında neredeyse hiç televizyon kullanmamış bir insan için çok büyük bir değişim olması beklenir fakat reel anlamda aslında çok büyük bir değişim olmuş değil. Aynı içeriklere erişimim dizüstü bilgisayarımda da mevcut, hatta görüntü kalitesi ekran daha küçük olsa da daha yüksek fakat konfor farkı gerçeğini yadsıyamayacağım. 

Sözün özü, zamanımız değerli. Değeri para ile ölçtüğümüz varsayımında, temel ihtiyaçlarımız dışında parayı ya hangi zamanımızı kalitede nasıl geçirdiğimiz için harcıyoruz ya da zaman kazanmak için harcıyoruz. 

Bulaşık yıkamak için geçirdiğimiz zaman boşa harcanan bir zaman gibi düşünmemek gerekiyor. Yemek yapmanın bir parçası. Hayatın bir parçası. Bu yüzden nefret etmemek hatta sevmek gerekir. Bir sonraki bulaşıkları zevkle yıkamayı deneyeceğim.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kaderini Sev

Plastik Kaplar

Kumdan Kaleler